16 november -10:00
Ik bel m’n zus en vertel haar mijn goede voornemen om te stoppen met roken.
“
Zoek hulp,” zegt ze.
“
Ik bel jou toch?” zeg ik.
“
Jen, dit is hartstikke lastig. Je rookt al superlang. Er zijn gewoon instanties die je hierbij kunnen helpen!.”
Is dat zo?
Meestal heeft ze gelijk.
Ik hang op en ga googelen.
Ja, dat is dus zo.
Sterker nog: ik heb me net ingeschreven.
Ik ga een programma volgen met een heuse behandelaar. Ik heb net de startdatum gekozen. Mijn eerste sessie is over drie dagen. Ik kan dus niet meer terug.
Het is besloten.
Ik ga stoppen.
(Terwijl ik dit opschrijf, vraag ik me af of het niet allemaal een beetje overdreven is waar ik me net voor heb ingeschreven. Een heleboel mensen stoppen toch gewoon zelf, zonder programma…?)
Ik bel m’n zus.
Zij zegt dat dit programma een supergoed idee is, omdat het mijn blijkbaar
niet lukt om in m’n eentje te stoppen.
En bovendien: het is gratis, dus wat heb ik te verliezen?
Nou ja, mijn tijd en mijn eer.
Voor als het weer niet lukt.
Zelfs niet met een programma…
“
Doe nou maar,” zegt ze.
< vorige | naar het overzicht | volgende >
