15 november - 23:36

Ik kan niet slapen, ik hoest, ik voel me slecht… en wat doe ik? Ik steek een peuk op. Dit kan zo toch niet langer. Ik wil echt stoppen met roken. Nou ja, ik wil het niet écht, maar tegelijkertijd wil ik het ook wél echt.

Ik heb het al vaker geprobeerd hoor, maar dan houd ik het precies drie maanden vol om vervolgens een top-excuus te hebben om toch weer te “mogen” roken (stress, mooi weer, tegenslag, een feestje, eenzaam). Want o, wat gun ik mezelf die sigaret dan…

Ik lig hoestend en rokend op de bank en ik vraag me af wat ik mezelf nou eigenlijk gun. Want die minuten na een sigaret vind ik eigenlijk altijd vreselijk: m’n peuk is op, ik heb een vieze smaak in m’n mond die ik wegspoel met koffie of kauwgom. M’n vingers en haren stinken. En als ik niet thuis ben en buiten moet roken, ben ik ook nog nat en koud geworden.

Ik voel me best dom als ik vervolgens hijgend, stinkend en met een vieze smaak terug naar mijn bureau boven hol om weer verder te gaan werken. Is dat echt wat ik mezelf gun?

Dus. Ik ga nu echt stoppen. Het is besloten.

Terwijl ik het hardop zeg, slaat de paniek toe. “Voor altijd stoppen??” roept een angstig stemmetje in mijn hoofd. “Ook als ik me ongelukkig en eenzaam voel, of als ik een feestje heb? En wat dan in de pauze met Kim? Die ziet me al aankomen met m’n goede gedrag…”

Ik ben nog niet gestopt of ik begin alweer allemaal uitwegen te zoeken en jokers in te plannen die ik mag inzetten op ik-moet-nu-toch-wel-echt-roken-momenten.

Dus ik voel hem alweer aankomen…
Over drie maanden rook ik  waarschijnlijk gewoon weer.

Moet ik hier nu wel aan gaan beginnen?
Want ik ben er wel echt helemaal klaar mee.

< vorige                     | naar het overzicht |                    volgende >